Boeken en pers



DE VERZUIMCOöRDINATOR, WERELDBIBLIOTHEEK, 2018

  • De Morgen
  • ‘Een intrigerende, originele en precieus geschreven essaybundel’.
  • Een gesprek over De Verzuimcoördinator in het programma ‘Opium’ op radio 4 is hier te beluisteren.
  • Ingrid van der Graaf in Literair Nederland: “De verzuimcoördinator is een sterke bundeling essayistische miniatuurtjes die bij herlezing – net als bij het meerdere keren aanschouwen van een geschilderd tafereel – steeds andere aspecten onthullen en daarmee de werkelijkheid van een andere context voorziet.” De volledige recensie is hier te lezen.
  • JKleest (Jan Koster): “De invalshoek is origineel. Over hoe je een persoonlijke ervaring (zo lijkt het althans) weet te combineren met beeldende kunst en met recente geschiedenis, over hoe je een relatie weet te leggen tussen een persoonlijke ervaring en met de wereld daarbuiten.” De recensie is hier te vinden.

    ______

EEN MAKELAAR IN PRUISEN, VANTILT JANUARI 2014, TWEEDE DRUK JULI 2014

  • Wim Brands: ‘Je moet negeren wat je geacht wordt te zien’. De televisie-uitzending waarin De makelaar wordt besproken bij VPRO Boeken is hier te bekijken.
  • Cyrille Offermans in Ons Erfdeel: ‘ (…) Nicole Montagne heeft een eigen geluid, ze is een verassende aanwinst voor de Nederlandse literaire essayistiek ‘ (nr.3, augustus 2014)
  • Signalement in NRC van De makelaar in Pruisen door Toef Jaeger, 25/26 januari 2014
  • Trouw ‘ (…) bijzondere verhalen en essays die spelen op bijzondere locaties (…) ‘ (25 augustus 2014)
  • Carel Peeters in Vrij Nederland: ” Er bestaat een literair genre dat in het Engels ‘the familiar essay’ heet. Ook al waren Engelsen als William Hazlitt en Max Beerbohm er al goed in, het werd als begrip geïntroduceerd door de Amerikaan Joseph Epstein voor zijn boek met ‘familiar essays’ The Middle of My Thether (1987). (…)” “Die onderwerpen worden door de schrijver toegeëigend, ingelijfd en voorzien van zijn persoonlijk stempel waardoor ze van hem worden. In Nederland kennen we het familiaire essay van K. Schippers in boeken als Museo Sentimental, van Maarten Asscher in Dingenliefde, van Eric de Kuyper in Dag stoel naast de tafel en van de Kroatische, maar in Nederland goed bekende Dubravka Ugresic door boeken als Ministerie van pijn. In het familiaire, intieme essay is men ongegeneerd mentaal aan het flaneren. Ongedwongen wordt in bezit genomen wat men ziet, leest en ervaart. Dat gebeurt ook door Nicole Montagne in haar nieuwe boek Een makelaar in Pruisen en al eerder in De neef van Delvaux (2005). Montagne, zo luidt haar werkwijze, negeert wat ze geacht wordt te zien. Ze beoefent daarmee de psychogeografie: ze isoleert dingen, plaatsen, mensen en beelden en drukt er haar eigen stempel op. Maar ook weer niet al te nadrukkelijk.”

“Veel essays in Een makelaar spelen zich af in het oude, nog niet van de Sovjet Unie bevrijde Tjechoslowakije, en speciaal Praag. Daar studeerde Montagne in 1984 een tijd als graficus en kwam er later vaak terug. Het titelessay beschrijft het bezoek aan een dorp waar een school uit het begin van de achttiende eeuw te koop is. Daaraan is goed te zien dat Montagne, als het om het opdoen van indrukken en kennis gaat, een omnivoor is. Het bezoek wordt, in het gezelschap van een potige vrouwelijke makelaar die in een stoere terreinwagen rijdt, een kleine gevoels-, cultuur- en geschiedenisles.”

“Het draait in deze soepel en met de nodige nuances geschreven essays steeds om die andere manier van kijken. Het uitgangspunt daarbij is dat niets echt bestaat zolang het nog niet goed gezien is. En goed zien wil zeggen: zo kijken dat het wel benoemd wordt, maar niet al te vast ligt. Er moet een poëtische ruimte blijven tussen de woorden en de dingen. Het leven en de werkelijkheid als een nooit eindigend gedicht.” (18 juli 2014)

  • Jean-Pierre Rondas (oud-programmamaker van radio KLARA in België): ‘Waar ze toont, heeft ze het meeste indruk op me gemaakt: onderlegd, gevoelig, slim, midden in het leven, en bovendien met voor deze lezende man hier een heel erg ‘vrouwelijke’ benadering.’ (17 juni 2014)
  • Het verslag van Tomas Vanheste in de Correspondent (14 januari 2014) is hier te lezen.
  • Jan Meng bespreekt op radio N-H enthousiast  Een makelaar in Pruisen, 5 maart 2014
  • Adri Altink op Literair Nederand:  ‘Nicole Montagne heeft een prachtboek geschreven (ook qua vormgeving trouwens). Ze is niet alleen een kunstenares in hout of op papier, maar kan ook haarscherp kijken, denken en formuleren. Een makelaar in Pruisen zijn beschouwingen om te herkauwen’. De hele recensie is hier te vinden.
  • André Keikes in de Leeuwarder Courant: ‘Wandelen met een kreeft. Dat deed de Franse schrijver Gérard de Nerval. Lekker rustig en je hebt de tijd om goed om je heen te kijken. Het lijkt Nicole Montagne wel wat, zo schrijft ze in haar fraaie verhalen – en essaybundel Een makelaar in Pruisen. Kijken kun je moeilijk voorprogrammeren. Twee dingen tellen: langzaam voortbewegen en inzoomen. En dat doet ze dan ook op innemende wijze.’
  • Liliane Waanders bespreekt op Hanta het hoofdstuk ‘Explosionalistische etsen’ uit Een makelaar in Pruisen. De tekst is hier te lezen, 29 mei 2014
  • Merijn Schipper bestreekt De makelaar in het april-nummer in de Boekenkrant:
    ‘De langdurige en disproportioneel grote belangstelling van Nicole Montagne voor Oost-Europa heeft haar vruchten afgeworpen. In Een makelaar in Pruisen brengt ze dit deel van Europa tot leven in verhalen en essays’. En: ‘Een makelaar in Pruisen is een ode aan Oost-Europa en de kunst’.
  • In het oktobernummer van het tijdschrift Streven schrijft Herman Simissen over Een makelaar in Pruisen: ‘ Door de precisie die haar stijl van schrijven en met name ook haar woordkeuze kenmerkt, leert zij bovendien haar lezers zorgvuldig te kijken naar wat zij beschrijft ‘.
  • Teunis Bunt bespreekt op Bunt blogt  Een makelaar in Pruisen. De recensie is hier te vinden, 14 februari 2014

  • In het Kunst en Wetenschap bespreekt Ton de Laat Een makelaar in Pruisen:

______

SOUVENIR, COSSEE 2009

  • Nominatie voor Souvenir : op de longlist Vrouw & Kultuur Debuut Prijs 2010
  • Tomas Vanheste in Vrij Nederland: ‘ Montagne, beeldend kunstenares, debuteerde eind 2005 als schrijver met De neef van Delvaux. Dat mooie boek, waarin ze balanceerde op de grens tussen essay en verhaal, werd genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs. Souvenir is opnieuw een proeve van haar stilistische vermogen.’
  • Matthieu Sergier in De Leeswolf: ‘Soms worden pareltjes uitgegeven die het verdienen iets bekender te worden. Het dagboek, dat Nicole Montagne aan haar vader opdroeg, behoort daartoe. Zelden verschijnen boeken die met zoveel tederheid en een bescheiden stijl essentiële levensvragen over de beleving van de dood ondervragen.’
  • Recensie Mark Cloostermans in De Standaard der Letteren, 9 april 2010: klik hier voor de tekst.
  • Interview AD / Groene Hart, door Jos Pak. In het katern van zaterdag 19 december, 2009
  • Tijdschrift Liter, recensie door Els Meeuse, Liter nr.97, 2020

_____

DE NEEF VAN DELVAUX, VANTILT 2005 (debuutbundel)

  • Interview VPRO De Avonden, door Wim Brands, om te beluisteren, klik hier
  • Nominatie van De neef van Delvaux voor de KANTL-Essayprijs, Gent 2008, Genomineerden: Stefan Hertmans, Jan Lauwereyns, Piet Meeuse, Nicole Montagne, Cyrile Offermans. Klik voor het juryrapport. / Uit het juryrapport van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde: ‘Stilistische kwaliteiten naast verrassend nieuwe inzichten zijn in het boek van debutante Nicole    Montagne ruim aanwezig’ / ‘Dit meeslepend geschreven essayboek is een ware ontdekkingstocht door intrigerende culturele en psychische domeinen.’
  • Nominatie van De neef van Delvaux voor de Jan Hanlo Essayprijs, Amsterdam, 2007 Genomineerden: Roel Bentz van den Berg, Nicole Montagne, Dirk van Weelden. Klik voor het juryrapport. / Uit het juryrapport van de Jan Hanlo Essayprijs: ‘Maar het meest werkzame ingrediënt in deze essays, datgene waardoor ze zo memorabel uitpakken, is toch Nicole Montagne’s verbluffende manier van observeren en formuleren, en de interactie tussen die twee processen.’
  • Winnaar C.S.S. Crone Stipendium, Utrecht 2007 / Uit het juryrapport van het C.C.S. Crone stipendium : ‘Het proza van Nicole Montagne komt als een lasso op de lezer af en weet die al na de eerste zinnen te vangen.’ Zie ook de pagina van de SLAU.
  • Recensie door Jeroen de Valk in Algemeen Dagblad, 2006